Παρωνύμια των Διδύμων Αργολίδας

Μια εξαιρετική εργασία του σπουδαίου πνευματικού ανθρώπου, συμπατριώτου μας από τα Δίδυμα Αθανασίου Τσατσαρού, Δασκάλου και Ιεροψάλτου, δανεισμένη από το διαδίκτυο.

 

• Αθανάσιος Τσατσαρός

  1 ώρα  ·

  Π Α Ρ Ω Ν Υ Μ Ι Α

  (ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ-ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ)

  Των Διδύμων Αργολίδας

  Τα παρατσούκλια είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, που παρατηρείται κυρίως στα μικρότερα χωριά μας.

  Και είναι αλήθεια ότι δύσκολα βρίσκεις άνθρωπο σ' αυτά, χωρίς να έχει ένα ή και δύο παρατσούκλια, που αντικαθιστούν συνήθως το όνομά του, το επώνυμο ή και τα δύο .

  Το πώς προέκυψαν αυτά είναι δύσκολο συνήθως να εξηγηθεί, διότι οι αιτίες που τα προκάλεσαν είναι πολλές και διάφορες και ενίοτε απροσδιόριστες.

  Τα παρανόμια αυτά μπορεί να είναι περιπεκτικά, σκοπτικά, υβριστικά, επαγγελματικογενή, παράγωγα ονομάτων ή επιθέτων και κάθε άλλης απίθανης αιτίας, που συνήθως οι περισσότεροι δεν επιθυμούν να τους προσφωνούν μ' αυτά.

  Εγώ καταγράφω παρακάτω όσα θυμάμαι από τα παλαιά κυρίως. Αυτά των νέων συμπατριωτών μας δεν τα γνωρίζω, εκτός ολίγων, αφού συνεχώς εφευρίσκονται νεώτερα και... παραδοξότερα. Κάνω δε αυτήν την καταγραφή, επειδή πιστεύω ότι τα παρατσούκλια αποτελούν ευχάριστο θέμα Λαογραφίας και θα παρακαλούσα τους φίλους-συμπατριώτες να προσθέσουν στη λίστα τούτη κάποια άλλα, που τυχόν γνωρίζουν, για να διασωθούν έτσι όλα αυτά και να θυμίζουν ανθρώπους που πέρασαν από το Χωριό μας και έχουν, οι περισσότεροι, φύγει πλέον για πάντα από τη ζωή .

  Α

  Αλαμπάλας, Αλογάκης, Αντωνέλης, Αντωνίτσης, Αρνάκης, Ασεμές, Αφρικάνα.

  Β

  Βαγγέλας, Βενετσιάνα (Τσάνα), Βëζης, Βερδέλης, Βίλας, Βούτυρας, Βρούχος.

  Γ

  Γέρος, Γιαννέλης, Γιατρίκας, Γιωργάκας, Γιωργάκης, Γκαρούφης, Γκιόκας, Γκόγκας, Γκουργκούνης, Γκραίκος, Γκλέθης, Γούνης.

  Ζ

  Ζάρρας, Ζάχος, Ζέρβας.

  Η

  Ήρωας

  Ι

  Ίλαρχος, Ιαβέρης, Ικατζής.

  Κ

  Καβούρης, Καβουρντιστήρης, Καζαντζίδης, Καλαμπούσης, Καναλιάμης, Καπερώνης, Καπνοπώλης, Καραγιάννης, Καραΐσκος, Καραμëνης, Καρασάκης, Καρασούλος, Καραφίσκας, Κατσούκος, Καφές, Κιντής, Κίτσουλας, Κογιώνης, Κοκκίνης, Κολγιάννος, Κολντάνος, Κολούτσης, Κοντόσης, Κοράκης, Κουλένιος, Κούρκουλας, Κουρκούας, Κουτσοθανάσης,Κουτσογιάννης, Κουφογιωργούλας, Κριεζής, Κω, Κωτσίρης.

  Λ

  Λάσκος, Λέκας, Λέμος, Λευτέρης, Λιάκρας, Λιάπης, Λίλος, Λιόκος, Λολάκης, Λόλας, Λολίκος, Λουκούμης, Λουμπίνας, Λούρμπας, Λούφας, Λύγκος, Λύκος.

  Μ

  Μαδούρης, Μάλας, Μαντζώρος, Μαστρογιάννης, Μαστροχαράλαμπος, Μαστροχρήστος, Μεν, Μητροκόλας, Μητσέλας, Μοναχογιός, Μορώνη, Μουντζούρης, Μπακαλιάρος, Μπάκουλης, Μπαλάνης, Μπαμάρω, Μπαμπëτσάνα, Μπαρδόγιαννης, Μπαρμπαγιαννάκης, Μπαρμπανασάκος, Μπαρμπούλης, Μπεζεβένης, Μπεκ, Μπέκος, Μπëτσης, Μπιθëγκέρης, Μπιθëσάκκουλας, Μπιλ, Μπιλιλής, Μπιρλιβίνγκος, Μπιτσικόκος, Μπλατσάρας, Μπλέτσης, Μπολάλας- Μπόλας, Μπόνος, Μπότσης, Μποτσίνος, Μπουκάτης, Μπούκης, Μπουκουτσέλας, Μπούλης, Μπουμπουλάσα, Μπούρας, Μπουρίκος, Μπούρλα, Μπουχούτας.

  Ν

  Νάγιος, Νάκος, Νικήτας, Νιούλα, Ντάκρης, Ντάμκας, Νταρβιράς, Ντερβένης, Ντζιόρης, Ντούβας, Ντρέσκος, Ντούλας, Ντούσκα, Ντρίτσας.

  Ο

  Ορλώφ

  Π

  Πενέκας (Παινέκας), Παναής, Παπαδόπουλος, Παπαλέκας, Παπαρήγας, Παπαρούνας, Πατριάρχης, Πέτσος, Πëτης, Πιπεράκης, Πλατούτσας, Πόπας, Πότης, Πρέζας, Πρίφτης, Πούσκας.

  Ρ

  Ράφτης, Ραψάνης, Ρέλος, Ρëκëζας, Ρëντëκας, Ρέτσος, Ρόμπης, Ρομπίτσα, Ρουντούμης.

  Σ

  Σάκης, Σαλαμανίκας, Σαμαρτζής, Σαραβάκος, Σας (το σίγμα παχύ), Σελίμης, Σίθης, Σκëμπης, Σκράπης, Σοφούλης, Σουρτούκος, Σπούρη, Στάθης, Σύρμος, Σωκόμης, Σωτηράκας.

  Τ

  Τζάκας, Τζαν, Τζαννιάς,

  Τζατζαλίκος, Τζëνγκας, Τζέκος, Τζενεφές, Τοκιστής,

  Τρέγγος, Τρελούτσικος, Τσαλδάρης, Τσαμπάρδας, Τσαντίλας, Τσαούσης, Τσατσαός ( χωρίς ρο ), Τσεκρέκος,Τσιλάρας,

  Τσιμπουρίνης, Τσίνας, Τσινιάρης,Τσίφτης,

  Τσόλης,Τσουκάλας,Τσούκας,

  Τσουλής, Τζώτζα.

  Φ

  Φëσης, Φουσέκης, Φώκας.

  Χήρας ( Το χι όπως στη χαρά ), Χεζογωνιάς.

  Ψ

  Ψάγιας, Ψαλίδας, Ψαράκος, Ψεύτης, Ψωμάς.

  ,

  17 σχόλια

  Σχόλια

  • 
    

  Αθανάσιος Τσατσαρός

  Ο ΓΕΡΟ Σ

  (Ιωάν. Πέτρου Ιατρός)

  

  

  2
• 
  
•  · 
  Απάντηση
•  · 1 ώρ.
Αθανάσιος Τσατσαρός
ΣΕΛΙΜΗΣ
(Αθ.Κ.Τσατσαρός)


1
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
• 
  
Αθανάσιος Τσατσαρός
ΝΤΑΡΒΙΡΑΣ
( Γεώργ. Δήμιζας )


1
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
• 
  
Αθανάσιος Τσατσαρός

• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
• 
  
Αθανάσιος Τσατσαρός
ΛΕΚΑΣ
( Γεώργ. Αλεξανδρής )

1
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
• 
  
Αθανάσιος Τσατσαρός
ΠΆΝΑΗΣ
( Παναγ..Μπάρδης )


1
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
• 
  
Αθανάσιος Τσατσαρός
Η ΚΩ
(Αγγ. Μούγιου )


1
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
  •  · 
    Τροποποιήθηκε
• 
  
Αθανάσιος Τσατσαρός
Αλογάκης-Μπάτσης-Λέκας-Μπόλμπος-Καναλιάμης-Μπλατσάρας-Βόγκλης.


2
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
  •  · 
    Τροποποιήθηκε
• 
  
Ευφροσύνη Μεθενίτη
Συγχαρητήρια δασκαλε,πάντα μας εκπλήσσεις με τα εξαιρετικά σου έργα!!!Να είσαι πάντα καλά κ να μας χαρίζεις τις γνώσεις σου, να κρατάς ζωντανή τη λαογραφία μας!!!Σε ευχαριστούμε θερμά!!!
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 1 ώρ.
• 
  
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΙΖΗΣ
Δάσκαλε μου Χρόνια πολλά με υγεία!!!Είσαι θησαυρός!!!

1
• 
  
• •  · 
    Απάντηση
  •  · 51 λ.
• 
  
Αθανάσιος Τσατσαρός
Σας ευχαριστώ θερμά. Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος.

ΗΛΙΑΣ ΦΩΣΤΙΝΗΣ : Ο ΜΕΓΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ

 Πόσο γρήγορα και εύκολα οι άνθρωποι, ξεχνάμε την Ευεργεσία και τον Ευεργέτη;;;

 

Σήμερα 4 Ιανουαρίου 2021, συμπληρώνονται 16 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου ευεργέτη του Δήμου Κρανιδίου Ηλία Φωστίνη. 

Θεώρησα λοιπόν ηθική μου υποχρέωση και καθήκον,όπως κάνω κάθε χρόνο τέτοια μέρα , να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα σε αυτόν τον ταπεινό άνθρωπο   γεννημένο στη Μικρά Ασία, που άφησε ως δωρεά προς τον Δήμο Κρανιδίου μια μεγάλη κτηματική έκταση 45 περίπου στρεμμάτων κοντά στους παλιούς ανεμόμυλους Κρανιδίου. Αυτή η δωρεά , εκτιμώμενη από την υλική της αξία είναι η μεγαλύτερη που έγινε ποτέ προς τον Δήμο Κρανιδίου. Μεγαλύτερη επίσης είναι και ως προς την ηθική της αξία και πιστεύω ότι θα παραμείνει αξεπέραστη στο χρόνο γιατί έγινε από έναν άνθρωπο φτωχό και ταπεινό που ζούσε με μια πενιχρή σύνταξη του ΤΕΒΕ.

Πιστεύοντας πως οι επιζώντες πρέπει να θυμόμαστε αυτούς τους ταπεινούς ανθρώπους που με  τις μεγάλες και γενναίες πράξεις τους έκαναν  καλό στον τόπο και στην κοινωνία μας, καταθέτω αυτό το μικρό αφιέρωμα αντί μνημοσύνου.

Ο Ηλίας Φωστίνης γεννήθηκε κάπου κοντά στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας στα 1910. Πολύ νωρίς έχασε τη μητέρα του, την οποία δεν θυμόταν καν, και έγινε μέλος μιας άλλης οικογένειας όταν ξαναπαντρεύτηκε ο πατέρας του. Τα δραματικά για τον Ελληνισμό ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης, τον έφεραν προσφυγόπουλο το 1922 με τη μητριά του και ίσως κάποια ετεροθαλή αδέρφια του στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Νίκαια ή στον Κορυδαλλό του Πειραιά. Ο πατέρας του είχε παραμείνει αιχμάλωτος των Τούρκων στη Μικρά Ασία. Κατά τις διηγήσεις του, τον μικρό Ηλία που τότε είχε άλλο επώνυμο, (Μιχαλόγλου) τον κακομεταχειριζόταν βάναυσα η μητριά του προκειμένου να του αποσπά όσα χρήματα συγκέντρωνε κάνοντας διάφορα θελήματα στη γειτονιά που διέμενε. 12 χρονών παιδί κατέβαινε και στο λιμάνι του Πειραιά για να κάνει καμιά μικροδουλίτσα ή αγγαρεία για να εξασφαλίζει χρήματα να τα δίνει στη μητριά του. Απελπισμένος κάποια μέρα από την κακομεταχείριση και την ανέχεια που είχε μπήκε κρυφά σε ένα Κρανιδιώτικο καΐκι από αυτά που πήγαιναν τότε μέχρι τον Πειραιά και αναγκαστικά έφτασε ως το άγνωστο γι' αυτόν Κρανίδι . Στο Κρανίδι για καλή του τύχη τον περιμάζεψαν και τον υιοθέτησαν ο Μιχάλης Φωστίνης και η σύζυγός του Παρασκευή, που δεν είχαν παιδιά. Ο μικρός Ηλίας ήταν πολύ εργατικός και δούλευε σαν παραγιός σε διάφορες αγροτικές , κτηνοτροφικές και άλλες εργασίες. Κάτω από όλες αυτές τις δύσκολες συνθήκες ο Ηλίας μέστωσε και έγινε παλικάρι. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πήρε μέρος και στον πόλεμο του 1940 ως έφεδρος στην πρώτη γραμμή κι εκεί τραυματίστηκε και λίγο έλειψε να χάσει και τη ζωή του. Επιστρέφοντας, παντρεύτηκε τη Μαρία που ήξερε την τέχνη της παπλωματοποιίας και ο ίδιος μαζί με τις αγροτικές του ασχολίες τη βοηθούσε και έφτιαχναν παπλώματα. Έμειναν όμως χωρίς παιδιά. Έτσι ο κυρ Ηλίας φτωχικά και ταπεινά προχώρησε σε ηλικία.

Εγώ έτυχε να τον γνωρίσω γύρω στα 1994 ως ασθενή όταν ήμουν Διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής στο Νοσοκομείο Ναυπλίου. Τον έφερνε τότε στο Νοσοκομείο μια  ανιψιά του από την σύζυγό του, που του συμπαραστεκόταν πολύ, η κυρία Σοφία Βλάσση από την Ερμιόνη. Πέρα από το ενδιαφέρον μου όπως και για κάθε ασθενή, μου κίνησε το ενδιαφέρον και την προσοχή μου η ταπεινή καλοκάγαθη και γαλήνια αλλά και μοναχική μορφή του και σχετίστηκα περισσότερο μαζί του από ανθρώπινη συμπάθεια. Συχνά μου μιλούσε για την ζωή  του, τα βάσανα και τους κατατρεγμούς του στην παιδική του ηλικία, που μου προκαλούσαν ιδιαίτερη συγκίνηση.  Μετά το 1996 που εγκαταστάθηκα στο Κρανίδι στο Κέντρο Υγείας, είχαμε τακτικότερες επαφές μέσα στα πλαίσια γιατρού-ασθενούς αλλά πάντοτε υπήρχε ανάμεσά μας και η ανθρώπινη σχέση που είχε δημιουργηθεί. Τον αγάπησα και με αγάπησε. Μια μέρα λοιπόν μου λέει: " Άκουσε γιατρέ μου, μου έχεις σταθεί και σε νιώθω σαν παιδί μου . Θέλω να σου κάνω ένα δώρο, ένα χτήμα που έχω κι εσύ να με έχεις σαν πατέρα σου. '' Ίσως λίγο απερίσκεπτα του απάντησα:  " Κυρ Ηλία τι είναι αυτά που λες; έχεις την ανιψιά σου , να το κάνεις σε αυτήν. Έχω κτήμα εγώ από τον πατέρα μου. " Τι ήθελα και το είπα εγώ αυτό; Ο κυρ Ηλίας στενοχωρήθηκε πολύ, δάκρυσε και μου απάντησε κοφτά :

" Ώστε, δεν με καταδέχεσαι;" . Του είπα: " Δεν είναι αυτό. Κάνε το δωρεά στο Κέντρο Υγείας , εγώ έτσι κι αλλιώς σε έχω σαν πατέρα μου. Έχεις κανένα παράπονο;" Ο κυρ Ηλίας έφυγε βαριά στενοχωρημένος . Όποτε με επισκεπτόταν ξανά για λόγους υγείας ήταν κουμπωμένος και λιγόλογος.

Όταν εκλέχτηκα Δήμαρχος το 1999 με επισκέφτηκε στο γραφείο μου για να με συγχαρεί, λέγοντάς μου ότι με ψήφισε παρά το γεγονός ότι εγώ τον είχα στενοχωρήσει και μου επανέλαβε πάλι την πρόθεσή του . Του είπα ότι κακώς με έχει παρεξηγήσει και ότι εγώ τον αγαπώ. Τότε του  έκανα την πρόταση να κάνει το κτήμα δωρεά στο Δήμο Κρανιδίου και ότι  θα τον θυμόντουσαν και θα τον ευγνωμονούσαν  οι Κρανιδιώτες κι εγώ μαζί τους όσο ζω. Έφυγε πάλι στενοχωρημένος. Μετά από αρκετό καιρό, ένα πρωινό Σαββάτου, με πήρε στο τηλέφωνο 5 η ώρα το πρωί λέγοντάς μου ότι δεν αισθάνεται καλά, ότι θα πεθάνει κι εγώ θα το έχω κρίμα στο λαιμό μου και μου έκλεισε το τηλέφωνο. Αμέσως ντύθηκα και πετάχτηκα μέχρι το σπίτι του να δω τι συνέβαινε. Δεν μου άνοιξε την πόρτα παρά από μέσα μου είπε ότι θέλει να πάμε στον συμβολαιογράφο όταν ανοίξει το συμβολαιογραφείο να μου γράψει το χτήμα, κι εγώ ας το κάνω ότι θέλω. Συμφώνησα. Μου άνοιξε την πόρτα. Είχε έναν πόνο στο στομάχι μου είπε και δεν με άφηνε καλά καλά να τον εξετάσω. Του είπα Σαββατοκύριακα τα συμβολαιογραφεία είναι κλειστά . Πήγαμε τη Δευτέρα ή κάποια άλλη μέρα, δεν θυμάμαι. Είχα συνεννοηθεί με τον συμβολαιογράφο. Είχαμε βρει και μάρτυρες. Του εξήγησε ο συμβολαιογράφος ότι αν το κάνει σε εμένα και μετά εγώ στο Δήμο θα πληρώσω πολλά χρήματα για φόρο μεταβίβασης. Επέμενε ο κυρ Ηλίας ότι ήθελε να φαίνεται το όνομά μου. Μετά από ώρες διαβουλεύσεων βρέθηκε η τυπική φόρμα . Όταν έβαλε την υπογραφή του , έβγαλε έναν αναστεναγμό ανακούφισης:"Ουφ, μου πέρασε το στομάχι μου". Είχε πιει μόνο μια πορτοκαλάδα. Μετά του μίλησα για τους σκοπούς και τα σχέδια που είχα για το χτήμα κι ότι θα μπει μια μεγάλη ταμπέλα που θα γράφει  "Αθλητικό και Πολιτιστικό Πάρκο Ηλία Φωστίνη" Έδειξε ικανοποιημένος και μου είπε, ότι θέλεις εσύ να το κάνεις.

Την παραμονή του θανάτου του στο Κέντρο Υγείας Κρανιδίου , όταν πλέον είχε πάρει το δρόμο χωρίς επιστροφή και κάποια στιγμή του είπα : "Κυρ Ηλία μην φοβάσαι! Δεν πρόκειται να πεθάνεις!" ,μου απάντησε με πλήρη τη συνείδησή του: " Α, και να πεθάνω αφού με έχεις σαν πατέρα σου και θα πεθάνω στα χέρια σου , δεν με νοιάζει καθόλου!" Σε λίγο βυθίστηκε. Την επόμενη μέρα το μεσημέρι έφυγε γαλήνια.

Αυτός ήταν ο κυρ Ηλίας Φωστίνης. 

Ο πρόλογος μου ως δημάρχου του Δήμου Κρανιδίου στα έπικοινωνιακά -διαφημιστικά έντυπα.

Αυτό το προλογικό σημείωμα συνόδευε τα διαφημιστικά έντυπα του πρώην Δήμου Κρανιδίου όταν ήμουν δήμαρχος 1999-2006, όπως επίσης αποτελούσε και την εισαγωγή στον διαδικτυακό ιστότοπο του Δήμου και αν θυμάμαι καλά το ίδιο σημείωμα χρησιμοποιούσαμε για τον ίδιο σκοπό και στον ενιαίο Δήμο Ερμιονίδας αργότερα, προσαρμοσμένο γεωγραφικά , αφού πρόκειται για την ίδια γεομορφολογική, ιστορική και πολιτιστική ενότητα. Συντάσσοντας τότε αυτό το κείμενο είχα και εξακολουθώ να έχω την αίσθηση ότι απηχεί την πραγματικότητα και τίποτα υπερβολικό ή εξωραϊστικό δεν περιέχει. Ναι αυτός είναι ο τόπος μας!

 

ΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ -ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ.

Το σημερινό έμβλημα (λογότυπος)του Δήμου Ερμιονίδας προέρχεται από την γραφική επεξεργασία του εμβλήματος του Καποδιστριακού Δήμου Κρανιδίου, το οποίο καθιερώσαμε με σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου το έτος 2000. Και αυτό επίσης μετά από σχετική ιστορική έρευνά μας , προήλθε από γραφική επεξεργασία του εμβλήματος που είχε ο Δήμος Κρανιδίου το 1871 (!) χωρίς να αλλάξουμε τα βασικά του στοιχεία γιατί  πιστεύαμε και εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι διαχρονικά εκφράζει και αποτυπώνει την ταυτότητα όχι μόνον του Κρανιδίου αλλά και ολόκληρης της Ερμιονίδας.

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΜΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ

Μελετώντας την ιστορία του Δήμου μας, καθιερώσαμε κατ αρχήν άτυπα και στη συνέχεια με σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ,τον παραπάνω λογότυπο με τα γραφικά του ως έμβλημα του Δήμου Κρανιδίου από το έτος 2000. Το έμβλημα αυτό προέκυψε μετά από απλή γραφική επεξεργασία παλαιού ιστορικού εμβλήματος του Δήμου μας που είχε καθιερωθεί το έτος 1871 με Β.Δ. μετά από σχετική εισήγηση του αρχαιολόγου Π.Ευστρατιάδη.

Θεωρήσαμε ότι το έμβλημα αυτό συμβολίζει και αντιπροσωπεύει διαχρονικά ,πιστότερα την ιστορική και γεωγραφική και πολιτιστική φυσιογνωμία του τόπου μας και γι αυτό το λόγο το επαναφέραμε σε ισχύ μετά από τεχνική μόνον επεξεργασία.

Η μελέτη παλαιών σφραγίδων και εμβλημάτων προσφέρεται σε ορισμένες περιπτώσεις για ιστορική ανάγνωση πέρα από την πολιτιστική τους αξία. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η σφραγίδα με την οποία έχει σφραγιστεί το παρακάτω έγγραφο το οποίο υπογράφουν δημογέροντες Κρανιδίου το έτος 1827 και το απευθύνουν προς τη διοίκηση του Ναυπλίου ζητώντας την απελευθέρωση κάποιου συμπατριώτη τους.

Η προσεκτική παρατήρηση της σφραγίδας αυτής αναγνωρίζει στο κέντρο της ως έμβλημα τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και στην περιφέρεια της το λογότυπο σφραγίς του χωρίου Κρανιδίου 1788.Αυτή φαίνεται να είναι και η χρονολογία καθιέρωσης αυτής της σφραγίδας και αβίαστα ο μελετητής βγάζει το συμπέρασμα ότι οι δημογέροντες τότε του Κρανιδίου σε εποχή τουρκοκρατίας, είχαν τη δυνατότητα και την ελευθερία να εκφράζονται γραπτά με το θρησκευτικό σύμβολο του Κρανιδίου που εικόνιζε και εικονίζει ακόμα τον πολιούχο Άγιο της πόλης.Αυτά τα στοιχεία και μόνο επιβεβαιώνουν άλλα ιστορικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το Κρανίδι επί τουρκοκρατίας πιθανότατα λόγω της ισχυρής ναυτικής τους παρουσίας στις θάλασσες τελούσε υπό καθεστώς σχετικής αυτονομίας.Από την άλλη πλευρά φαίνεται ότι οι Κρανιδιώτες κάτω από αυτές τις συνθήκες είχαν βρεί την ευκαιρία να προβάλλουν το θρησκευτικό τους χριστιανικό έμβλημα έναντι των Τούρκων μουσουλμάνων κατακτητών.

Το 1871 όμως όπως αναφέραμε αρχικά, κάτω από συνθήκες πλέον ελευθερίας, καθιέρωσαν στο έμβλημά τους οι Κρανιδιώτες σύμβολα των γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων και των παραγωγικών τους δραστηριοτήτων.Δηλαδή δελφίνια-θάλασσα-ναυτικά ταξίδια-κλαδί από ελιά και στο κέντρο σαν ανάμνηση της αρχαίας οικονομικής ακμής, την πορφύρα που αφθονούσε στις γύρω τότε παραλίες της αρχαίας πόλης των Αλιέων.

Ακόμα αργότερα στις αρχές του εικοστού αιώνα οπότε η ναυτική δραστηριότητα του Κρανιδίου που διέθετε πάνω από 120 <μπρίκια> και οι πλοιοκτήτες τους, ισχυροί οικονομικοί παράγοντες του τόπου, για διαφόρους λόγους περιέπεσαν σε παρακμή.Οι Κρανιδιώτες πλέον στρέφονται στη γεωργία με κύριες απασχολήσεις την καλλιέργεια της ελιάς,της αμπέλου και των σιτηρών.Είναι η εποχή που καθιερώνουν πλέον ως έμβλημά τους τη σφραγίδα όπως φαίνεται παραπάνω ,την κεφαλή της θεάς Δήμητρας προστάτιδα της γεωργίας, σύμφωνα με την αρχαία θρησκεία.

Όλα αυτά λογότυποι και συμβολισμοί δανεισμένοι από την αρχαία ιστορία,την αρχαία θρησκεία και τον χριστιανισμό,την γεωγραφία και την δραστηριότητα των ανθρώπων κάθε εποχής προσφέρονται για ανάγνωση αλλά και σύνθεση της ιστορίας.Θεωρήσαμε χρέος μας μέσα σε όλα τα άλλα σαν δημοτική αρχή από την ώρα που αναλάβαμε τα καθήκοντά μας να αναψηλαφίσουμε και να αναδείξουμε την ιστορία του τόπου μας.

Υ.Γ. Με την ευκαιρία αυτής της αναφοράς μου, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Κοσμά Γαλανό υπάλληλο του Δήμου Κρανιδίου γιατί χάρη στην ευαισθησία του και το ενδιαφέρον του, διασώθηκαν έστω και ελάχιστα ιστορικά ντοκουμέντα που αφορούν στον τόπο μας καθώς επίσης και την καθηγήτρια φιλολογίας συμπατριώτισσα μας από την Ερμιόνη κυρία Ήρα Φραγκούλη, για την αμέριστη βοήθεια της και συνεργασία με την έρευνά της στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ.)

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΚΑΠΑΝΗ - Η περίπτωση της Νότιας Αργολίδας

Αυτός είναι ο τίτλος του βιβλίου των εκδόσεων "ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ" που εκδόθηκε το 2002 με την υποστήριξη του πρώην Δήμου Κρανιδίου. 

 

Πρόκειται για μετάφραση στα Ελληνικά του βιβλίου "BEYOND THE ACROPOLIS" που εκδόθηκε από το Πανεπιστήμο του Stanford το1987 και είναι έργο των αρχαιολόγων- ερευνητών ΤΙΕΡΝΤ ΒΑΝ ΑΝΤΕΛ και ΚΕΡΤΙΣ ΡΑΝΕΛΣ οι οποίοι το 1979 έκαναν μια επιφανειακή έρευνα εδάφους γύρω από το Σπήλαιο Φράγχθι που αφορά σχεδόν σε ολόκληρη την Ερμιονίδα Τα ευρήματά τους σε ποϊστορικές Αχαιολογικές θέσεις και οικισμούς ήταν τόσο εντυπωσιακά ώστε στην εργασία τους που τυπώθηκε στο προτότυπο βιβλίο στην Αγγλική γλώσσα έδωσαν τον Τίτλο "BEYOND THE ACROPOLIS" (Πέρα από την Ακρόπολη) θέλοντας με αυτό τον τίτλο να δηλώσουν ότι πέρα από την γνωστή Ακρόπολη υπάρχουν εξ ίσου σπουδαία μετά από αυτήν και τα ευρήματα της Ερμιονίδας (Νότιας Αργολίδας). 

Επειδή ως δήμαρχος τότε θεώρησα πολύ σπουδαίο αυτό το έργο για τον Δήμο Κρανιδίου και για την Ερμιονίδα ολόκληρη, πήρα τότε την πρωτοβουλία μετά από επικοινωνία και σχετική άδεια των συγγραφέων και με την μεσολάβηση της Αμερικανίδας καθηγήτριας Αρχαιολογίας Karen Vitelli, για την έκδοση του βιβλίου αυτού στα Ελληνικά με την οικονομική υποστήριξη του Δήμου Κρανιδίου, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις "ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ" Την εξαιρετική σε πιστότητα και γλαφυρότητα μετάφραση έκαναν ο Ευάγγελος Σαχπέρογλου και Ελένη Σταμπόγλη.

 

" Φιλοκαλούμεν τε μετ' ευτελείας..."

Αυτή τη φράση από τον Επιτάφιο του Περικλέους που σημαίνει ότι νοιαζόμαστε για την καλαισθησία με μέτρο και απλότητα ,προσπάθησα και προσπαθώ να έχω σαν οδηγό μου και στην ιδιωτική μου ζωή,αλλά και όταν υπηρέτησα τα κοινά και τα δημόσια πράγματα. Αυτό προσπάθησα να εφαρμόσω και στα Δημοτικά μας πράγματα και όλα τα έργα με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αποκατάσταση του παλαιού δημαρχιακού καταστήματος στο Κρανίδι αλλά και την ανέγερση του νέου ακριβώς δίπλα του . Με καλαισθησία , μεράκι ,απλότητα και λιτές γραμμές,με ανάδειξη και διατήρηση των αρχιτεκτονικών στοιχείων που είχαν καλυφθεί μετά από διάφορες πρόχειρες και παραμορφωτικές επισκευές και διαρρυθμίσεις μέσα στα χρόνια που πέρασαν, και κυρίως με σεβασμό στο τοπικό Κρανιδιώτικο αρχιτεκτονικό ύφος. Το αποτέλεσμα μαζί με την εσωτερική επίπλωση και διακόσμηση ιδιαίτερα στην αίθουσα υποδοχής και συνεδριάσεων το θαυμάζουν εδώ και 20 χρόνια και οι δημότες μας και οι αξιωματούχοι επισκέπτες μας. Και ασφαλώς μου δίνει ικανοποίηση και χαρά το γεγονός , όταν βλέπω και σήμερα φωτογραφήσεις από διάφορα στιγμιότυπα της δημοτικής ζωής μέσα και έξω από το Δημαρχείο, αφού συνέβαλα ως δήμαρχος τότε στην δημιουργία αυτών των ωραίων και χρήσιμων έργων Και μην ισχυρισθεί κανείς ότι αυτό το έκανα για μένα ,για την προσωρινή παρουσία και λειτουργία μου εκεί ως δημάρχου γιατί είναι σε όλους γνωστό ότι εγώ χρησιμοποίησα ως γραφείο μου τον χώρο μίας ταπεινής αποθήκης στο ισόγειο ,(φωτογραφία) μετά τον ευπρεπισμό της. Για την ιστορία του τόπου μας το έκανα τους δημότες και το προσωπικό του Καποδιστριακού τότε Δήμου Κρανιδίου. Υ.Γ. Σε αυτή την αναφορά μου δεν μπορώ να μην κάνω μνεία και να μην αναφέρω την μεγάλη συμβολή που είχε ο αείμνηστος πλέον Ερμιονίτης ,εμπειροτέχνης εργολάβος και κτίστης πέτρας Γιώργος Δοροβάτας με τον οποίο είχαμε άριστη συνεργασία αφού το έργο της αποκατάστασης του παλαιού κτηρίου έγινε ουσιαστικά με αυτεπιστασία.Κάποτε αισθανόμουνα ότι έδινε την ψυχή του!

 

Πολιτιστική και Ιστορική ταυτότητα του Καποδιστριακού Δήμου Κρανιδίου.

Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα ως Δήμαρχος του νέου Καποδιστριακού Δήμου, παράλληλα με τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των απαραίτητων μεγάλων έργων επιμελήθηκα την διαμόρφωση και προβολή της νέας πολιτιστικής και ιστορικής ταυτότητας του νέου Δήμου, με την οργάνωση και λειτουργία των υπαρχόντων σήμερα δομών και "άϋλων" έργων. Μια μικρή μας δράση τότε μεταξύ άλλων ήταν και η έκδοση και χρήση ευχετήριων καρτών και carte postale με θέματα τα αξιοθέατα του τόπου μας.

 

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΔΥΜΩΝ -ΠΡΟΓΟΝΙΚΗ ΚΙΒΩΤΟΣ .

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΔΥΜΩΝ -ΠΡΟΓΟΝΙΚΗ ΚΙΒΩΤΟΣ 

Πριν από οκτώ χρόνια γυναίκες από τα Δίδυμα, κάθε ηλικίας παραμερίζοντας κομματικές ,παραταξιακές ή άλλες διαφορές ξεκίνησαν σε εθελοντική βάση την υλοποίηση μιας ιδέας για την δημιουργία Λαογραφικού Κέντρου και Μουσείου στο χωριό τους. Ρίχτηκαν σ αυτή την προσπάθεια με ενθουσιασμό, αποφασιστικότητα , δύναμη και πίστη στην εκπλήρωση του σκοπού τους. Πολύ γρήγορα κινητοποιήθηκε όλο το χωριό και όλοι οι κάτοικοι έβγαλαν από τα σεντούκια τους όπου τα είχαν φυλαγμένα όλα τα ιερά προγονικά κειμήλια και τα προσέφεραν για την δημιουργία του Μουσείου. Τον χώρο προσέφερε ο Δήμος ,όπως είχε υποχρέωση αφού όλα τα ακίνητα του Δήμου στους δημότες ανήκουν και στους κατοίκους των χωριών και οικισμών τους (Αυτό είναι πολύ χρήσιμο να το καταλάβουν οι προσωρινά διοικούντες) Το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό και το θαύμα συνεχίζεται καθώς μαθαίνω ότι με εδραιωμένη από την πρώτη στιγμή την εμπιστοσύνη στις Εθελόντριες και στους Εθελοντές του Κέντρου ολοένα προσφέρονται και άλλα Λαογραφικού ενδιαφέροντος αντικείμενα , μάλιστα σύντομα πρόκειται να δωριθεί μια ολόκληρη μεγάλη συλλογή. Επειδή τελευταία πληροφορήθηκα τι σχεδιάζεται από την παρούσα Δημοτική Διοίκηση και για το Λαογραφικό Κέντρο των Διδύμων αλλά και για όλες τις δομές όπου στήθηκαν λειτούργησαν και λειτουργούν εδώ και 20 χρόνια ή και λιγότερα πάντως επί δικής μου δημαρχιακής θητείας παρακαλώ να αποσυρθεί αμέσως κάθε σκέψη για επιτροπεία και κηδεμονία αυτών των εθελοντικών δομών γιατί θα τούς στερηθεί το ΟΞΥΓΟΝΟ της Αυθόρμητης και Αυτόνομης Εθελοντικής Δράσης και στο τέλος θα αποθάνουν. Οι κακόβουλοι καλοθελητές βρίσκονται ανάμεσα σε αυτούς που "βουλεύονται" κακά τέτοιου είδους και επιδιώκουν να σφετεριστούν ιδέες και οράματα. Ο Δήμος το μόνο δικαίωμα και την μόνη υποχρέωση που έχει είναι να ανταποκρίνεται στο μέτρο του δυνατού σε αιτήματα σχετικά με την υλικοτεχνική υποστήριξη των κτιρίων που στεγάζονται και ενδεχομένως και την οικονομική υποστήριξη εκδηλώσεων.

 

Λαογραφικό Κέντρο Κρανιδίου -20 χρόνια Εθελοντικής Δράσης

Ο Εθελοντισμός είναι ο δείκτης του Πολιτισμού μιας Κοινωνίας. 

Το Λαογραφικό Κέντρο Κρανιδίου στήθηκε , αυτοοργανώθηκε και λειτουργεί 20 χρόνια τώρα από Εθελόντριες Γυναίκες του Κρανιδίου,με την Αυθόρμητη ,Ανιδιοτελή Προσφορά και Δράση τους, χωρίς επιτροπές και επιτροπάτα, χωρίς κηδεμόνες και καπελώματα,με μόνο οδηγό την αγάπη για τον Τόπο και τις Παραδόσεις του και μια αμφίδρομη σχέση Έμπνευσης και Εμπιστοσύνης με τον Δήμαρχο.